Samochody Dostawcze i Ciężarowe

Jest to kolejna symulacja wyścigu ciężarówek, z tym że inna niż  wszystkie…Dlaczego?

Do dyspozycji mamy pięć ponadprzeciętnych samochodów wagi ciężkiej i to jakich. Ich nazwy są komicznym poprzekręcaniem oryginalnych nazw np. Jorcz – czyli Jelcz, Stark – czytaj Star itd. Wynika to stąd, że twórcy gry nie wykupili licencji która pozwoliła by im korzystać z oryginalnych nazw ciężarówek. Jeśli chodzi o wygląd owych aut, tu twórcy również popisali się tworząc marne imitacje pierwowzorów, zmieniając niektóre elementy ale wprawne oko znawcy tematu od razu połapie się jakie auto twórcy chcieli nam przedstawić. Z imitacji mamy tu jeszcze do dyspozycji Kamaza wywrotkę, Kenwortha, Peterbiilda.

Przed rozpoczęciem rozgrywki czynnością niezbędna jest zakup pojazdu. Jak to na początku naszej kariery zwykło bywać stać nas będzie na szrot w postaci Jorcza lub Starka. Lecz nie ma powodów aby popadać w rozpacz, bo w raz z wygrywaniem równie komicznych wyścigów jak nasze pojazdy zbieramy pieniądze aby udoskonalać nasze fury. A możliwości tuningu są miana „wiejski tuning na trawniku przed domem”. Możemy zainstalować przygłupawy wisiorek wewnątrz auta, pomalować wóz w śmieszny wzorek, dołożyć neony, antyradar, pług. Po takich zabiegach mamy jeżdżącą choinkę – i to jaką.  Z poważniejszych przeróbek istnieje możliwość zainstalowania systemu nitro, które robi z naszego muła istną rakietę, która „setkę” łapie w ciągu kilku sekundd, dodatkowo istnieje możliwość wymiany całego silnika na bardziej sprawny. Modernizacjom poddaje się również skrzynię biegów, która może być automatyczna (droższa opcja), lub manualna (bardziej ekonomiczne rozwiązanie). Jeśli natomiast nie mamy ochoty bawić się w „wiejski tuning” możemy
(po uzbieraniu odpowiedniej kwoty) skusić się zakup nowej lepszej ciężarówki.

Sama gra jako centrum rozrywki nie ma do zaoferowania zbyt wiele. Są tu 24 misje w trybie singiel player, które można ukończyć w niespełna 3 godziny (i nie będziemy chcieli więcej wracać do tego przeżycia ze względów które będą niżej opisane). Nie ma tu opcji multiplayer czy freeride`u. Na wszystkie te misje przypadają trzy tryby rozgrywek. Pierwszy na liście to zwykły wyścig z określoną liczbą okrążeń (dość długich) i rywalizacja z trzema konkurentami. Opcja numer dwa to typowy przejazd z punktu A do punktu B. Natomiast trzecia możliwość to wyścig na czas, w którym mamy wyznaczone dość śmieszne cele np. „Jedź po piwo”, która polega na przejechaniu w danym czasie określonego dystansu. Naszym rywalem jest czas, a miejscem rywalizacji ruch uliczny, gdzie istnieje możliwość kolizji z wozami „cywilnymi”, która może doprowadzić nas do rozstroju nerwowego bo nawet ocierając się o inne auto narażeni jesteśmy na nagłe zahamowanie auta i rozpędzanie go od początku.     

Symulacja wyścigu na torze (tylko jeden dostępny tor w całej rozgrywce) to już bajka w czystym wydaniu. Tu nie takiego czegoś jak obowiązujące prawa fizyki. Auta pokonują zakręty z maksymalną prędkością przy tym nie zaliczając żadnej wywrotki, czy poślizgu. Najgorszy scenariusz zakłada zaliczenie poślizgu ale tylko częściowego bo obrócenie auta również nie wchodzi w grę lub otarcie się o bandę i całkowite zatrzymanie (jak w przypadku otarcia się o inne auto). Istnieją takie rzeczy jak stłuczki – auta są podatne na wgniecenia ale i tak to nie ma wpływu na dalsze ich funkcjonowanie. Sama charakterystyka poruszania się auta po drodze czy nierównościach wygląda dość komicznie – auto całe podskakuje jak żaba i zmienia swoje położenie – normalnie cuda na kiju.

Gra wydaje się być zaprojektowana i wykonana przez ludzi którzy dopiero zaczynają w tym biznesie, a właściwie nie powinni zajmować się tym za co się zbierają. Do zalet gry można zaliczyć jedynie komizm jaki oferuje i … na tym koniec. Reszta to totalna amatorszczyzna, niedopracowana grafika, efekty audio no i przede wszystkim grywalność – wszystko to może wywołać uśmiech na twarzy ale politowania dla twórców… Ogólnie szkoda kasy.