Samochody Dostawcze i Ciężarowe

Uspokojenie ruchu - to stworzenie preferencji dla ruchu pieszego, rowerowego oraz komunikacji zbiorowej, kosztem ruchu samochodowego poprzez ograniczenie jego prędkości i natężenia, ale bez jego całkowitej eliminacji.

Historia:
Gwałtowny rozwój motoryzacji nieodwracalnie zmienił współczesne miasta. Ruch samochodowy sprowadził hałas, zanieczyszczenie powietrza, niebezpieczeństwo wypadków. Samochody zajęły znaczną część powierzchni ulic i placów, stały się nieodłączną częścią krajobrazu miast, zaczęły dominować w przestrzeni miejskiej, spychając pozostałych uczestników ruchu na bok. Ulice stopniowo przestawały być miejscem życia i spotkań ludzi.

Problem ten najwcześniej zauważono w krajach Europy Zachodniej, a prekursorem koncepcji uspokojenia ruchu była Holandia, gdzie powstały tak zwane "Woonerf" czyli strefy zamieszkania z ruchem uspokojonym oraz „winkelerf” czyli uspokojone ulice handlowe. Poprzez wiele lat udoskonalania tej koncepcji wypracowano kompleksowe podejście do problemu, które obecnie nazywamy uspokojeniem ruchu.

Ponieważ potrzeby komunikacyjne współczesnych miast są bardzo duże, zaczęto wdrażać rozwiązania, pozwalające na lepsze wykorzystanie powierzchni komunikacyjnych. Postawiono na rozwój komunikacji zbiorowej oraz promocję ruchu rowerowego.

W Polsce z uwagi na wolniejszy rozwój motoryzacji problem ten pojawił się później. Jako pierwsze środki uspokojenia ruchu zaczęto stosować progi zwalniające, które szybko zyskały dużą popularność, głównie z uwagi na swoją skuteczność i niewielki koszt. Obecnie w naszym kraju rozwiązań z zakresu uspokojenia ruchu tworzy się coraz więcej i są one coraz lepsze.

Cele uspokojenia ruchu:
    - przywrócenie ulicy dawnego charakteru wnętrza wielofunkcyjnego, ograniczenie dominacji ruchu samochodowego, zmniejszenie efektu bariery
    - poprawa bezpieczeństwa ruchu
    - poprawa warunków środowiskowych (ograniczenie emisji spalin, hałasu, poprawa komfortu życia mieszkańców)
    - poprawa estetyki

Grupy środków uspokojenia ruchu:
    - prawne
    - organizacji ruchu
    - budowlane (fizyczne)

Do środków uspokojenia ruchu z zakresu organizacji ruchu zalicza się m.in.:
    - wyznaczanie tak zwanych „stref 30”, wydzielonych obszarów o ograniczonej prędkości z wyraźnie oznakowanymi granicami i zmienionym charakterem podkreślającym uprzywilejowanie pieszych i rowerzystów w strefie
    - tworzenie zamkniętych enklaw, mające na celu eliminację ruchu tranzytowego przez obszar uspokajany, poprzez
    – wyznaczenie ciągów ulic jednokierunkowych
    – zamknięcie przejazdu przez niektóre ulice dla samochodów (z ewentualnym dopuszczeniem przejazdu komunikacji zbiorowej)
    - zastępowanie skrzyżowań z pierwszeństwem przejazdu, skrzyżowaniami równorzędnymi lub rondami
    - odpowiednia polityka parkingowa
    - optyczne zawężenie pasów ruchu za pomocą oznakowania poziomego

Do budowlanych środków uspokojenia ruchu zalicza się m.in.:
    - progi zwalniające
    - skrzyżowania z wyniesioną powierzchnią, wyniesione przejścia dla pieszych
    - zwężenia pasów ruchu (np. z wykorzystaniem środkowego pasa brukowanego)
    - wyspy „kanalizujące” ruch, azyle dla pieszych
    - mini i małe Ronda
    - esowanie pasów ruchu, szykany
    - fizyczne zamknięcie przejazdu dla samochodów (całkowite lub umożliwiające przejazd jedynie komunikacji zbiorowej)
    - bramy wjazdowe do miejscowości